AFSCHEID

 

Toen je daar zo vredig lag, op bed

En ik op m地 knien naast je zeeg

Ik pakte je bijna afgekoelde handen

M地 hoofd zo vol, m地 hart zo leeg

 

Het leek alsof je stilletjes sliep

En ik wilde je wakker maken

Maar diep in mijn wist ik wel

Dat je nooit meer zou ontwaken

 

Tranen liepen langs m地 wangen

Ik legde m地 handen op die van jou

En kon nog 鳬n keer tegen je zeggen

鏑ieve Els, ik hou van jou

 

Toen namen we afscheid, ik kuste je hand

En ben toen weer naar beneden gegaan

Bij de deur nog 鳬n keer omgekeken

Niet beseffend wat ons is aangedaan

 

Dag, lieve Els, het ga je goed

Rust zacht en vredig, was mijn laatste woord

En ik weet wel bijna zeker

Dat je me toen nog hebt gehoord

 

 

Ruud.

 

 

 

 

 

Home
Onze veestapel
Gedichten
Media
PSP