Bruine ogen

 

Weet u waar ik nu op let bij mensen

De titel verraad het al, dat zijn de ogen

Want door de mond kan men worden misleid

Maar door de kijkers nooit bedrogen

 

Ogen zijn de spiegel van de ziel

Daarin worden geheimen prijs gegeven

Wars van uiterlijk vertoon

Spreken zij gemoed en leven

 

Heb een zwak voor bruine ogen

Heb daar geen reden of verklaring voor

Is niks mis met grijs, groen, blauw of zo

Men wordt daar ook niet anders door

 

De ramen naar het hart zijn ze voor mij

Ik luister immer naar hoe zij spreken

Kunnen mij hun vreugde delen

Maar ook mijn hart doen breken

 

Alleen als ik voor de spiegel staat

En naar mijn eigen bruine ogen staar

Kan ik ze niet lezen als die van een ander

Zelfkennis ontbreekt misschien een beetje daar

 

 

 

 

 

 

Home
Onze veestapel
Gedichten
Media
PSP